Nie każdy lubi czapkę, ale beret...

Osobiście nigdy nie lubiłam nosić czapki.

Zwykle było tak: wychodzę z domu do szkoły - Mamusia pyta: a gdzie czapka?
Wpadłam więc na genialny pomysł: wychodziłam w czapce, a gdy znikałam z pola widzenia, zdejmowałam ją i wrzucałam do torby.
Kiedy tak złożyło się, że modne stały się berety, jakoś mi się odmieniło. Stwierdziłam, że co jak co, ale w berecie jest mi lepiej, szczególnie tak z ukosa - na jedno ucho.
Dziś mam jedną czapkę z daszkiem, jeden beret, a i tak wolę kaptur - ten najczęściej mam ze sobą.

Wychodząc naprzeciw tym, którzy uważają, że w czapce im "nie do twarzy" i szukając czegoś innego trafiają do mnie, proponuję wykonać beret, który wraca do łask i jest bardziej "twarzowy".
Taki właśnie beret (kiedyś) zrobiłam sobie i muszę przyznać, że bardzo go lubiłam. Może więc ktoś wykona go dla siebie i też polubi takie nakrycie głowy.
Jako wykończenie, na czubku, można zrobić tzw. "antenkę", pompon (pomponiki) lub pędzelek (pędzelki).

 Oto on:

Surowiec: 150 g włóczki (wełna 100% podwójna lub w mieszance - z przewagą wełny)
Druty: nr 2,5 i 3,5
Sploty: "plaster miodu" i ściągacz pojedynczy
Próbka: 5x5 cm = 9 oczek i 15  rzędów
Wymiary: obwód głowy 54-56 cm

SPLOT "plaster miodu" 

 
Liczba oczek parzysta.
Rz.1 - oczka prawe
Rz.2 - 1 o. brzeg., *1 o. prawe, 1 narzut, 1 o. przełożone bez przerabiania - nitka z tyłu*, 1 o. brzeg.
Rz.3 - 1 o. brzeg., *1 o. prawe, narzut przełożyć bez przerabiania na prawy drut - nitka z tyłu, 1 o. prawe*, 1 o. brzeg.
Rz.4 - 1 o. brzeg., *nitkę przełożyć do przodu, 1 narzut, 1 o. przełożone bez przerabiania, przerobić  kolejne oczko na prawo razem z narzutem z poprzedniego rzędu*, 1 o. brzeg.
Rz.5 - 1 o. brzeg., *2 o. prawe, narzut przełożyć bez przerabiania - nitka z tyłu*, 1 o. brzeg.
Rz.6 - 1 o. brzeg., *przerobić kolejne oczko na prawo razem z narzutem z  poprzedniego rzędu, nitkę przełożyć do przodu, 1 narzut, 1 o. przełożone bez przerabiania, *, 1 o. brzeg.
Powtarzać od 3 rzędu.

Uwaga: narzuty w tym splocie powstają poprzez  narzucanie włóczki od przodu do tyłu roboty na oczko przekładane bez  przerabiania.

 
WYKONANIE  BERETU
Na druty nr 2,5 narzucić 82 oczka i przerobić ściągaczem pojedynczym 6 rzędów.
Następnie zmienić druty na nr 3,5 i dodać w jednym rzędzie 20 oczek.
Przerabiać splotem "plaster miodu" 31 rzędów. Następnie za­cząć gubić oczka.
Zasada gubienia oczek w środku rzędu w tym splocie jest następująca: należy po lewej stronie roboty przerobić razem na prawo oczko z narzutem i znajdujące się za nim oczko samotne. Następne oczko z narzutem i oczko pojedyncze przełożyć na prawy drut bez przerabiania. W następnym rzędzie, po prawej stronie roboty, oczko to przerobić na pra­wo razem z oczkiem nie przerobionym i narzuconą nitką - przed przełoże­niem na prawy drut narzutu - powstałego w poprzednim rzędzie.
W opisany sposób należy w rzędzie 32 zgubić równomiernie 8 oczek i w rzędzie 33 również 8 oczek.
Dalej przerobić 2 rzędy prosto i znów zgubić po 8 oczek w rzędach 36 i 37.
Dalej przerabiać następująco: 2 rzędy prosto i zgubić po 6 oczek - kolejno w rzę­dach 40 i 41; znów 2 rzędy prosto i zgubić po 6 oczek w rzędach 44 i 45; następne 2 rzę­dy prosto i zgubić po 6 oczek w rzędach 48 i 49.
Następnie zgubić po 6 oczek w rzędach 50 i 51.
Pozostałe 10 oczek zakoń­czyć jako prosty brzeg i zszywając "zmarszczyć" lub zebrać na nitkę i zawiązać.
Brzegi zeszyć ściegiem płaskim.
Dzianiny nie odparowywać, aby nie popsuć "przestrzenności" ściegu.

Gdy skorzystasz z powyższej instrukcji, podaj mój blog (link do notki), jako źródło inspiracji i pomocy do wykonania Twojej robótki.

Czapka łatwa do zrobienia

Ta czapka dopasowana jest do głowy, którą do zdjęcia zastąpił globus (oprócz nauki może się on przydać do robótek - jak widać).
Robiłam tę czapkę ze średnio grubej włóczki "Puchatek", grubości tex 340x2.
Nie lubię robić pięcioma drutami (chyba, że muszę) więc, jeśli się tylko da, korzystam z drutów z żyłką (jak na zdjęciu, sama żyłka ma 28 cm długości). W momencie gubienia oczek konieczna jednak jest zamiana drutów, bo oczek coraz mniej, a żyłka ciągle tej samej długości i ani rusz nie chce się kurczyć.

Obwód głowy: 50-52 cm
Materiał: 150 g włóczki
Druty: pończosznicze (5szt+drut zapasowy) nr 3,5
Sploty: ścią­gacz 4x4 - tj.  4 o. prawe i 4 o. lewe
Wzór: przerabiać jak w opisie wykonania czapki.
Próbka (splot dżersej) 8 o. i 14 rz. = 5x5 cm

Opis wykonania czapki: 

Nabrać na druty 88 o. i prze­robić w koło 18 cm ściągaczem 4x4. Przerobić jeden rząd (okrążenie) oczkami prawymi, dalej wzorem następująco: *3 o. prawe, 6 o. lewych, 3 o. prawe, 10 o. lewych* - powtarzać do końca rzędu (nazwijmy ten rząd "pierwszy" i od niego zaczynamy liczyć kolejne rzędy).  Tak przerobić 10 rzędów.

W rzędzie 11 - zrobić przekładanie oczek następująco: *przełożyć 3 o. prawe na drut zapasowy i zostawić z przodu roboty, 3 o. lewe przerabiać na lewo, oczka z drutu zapasowego przerabiać na lewo, 3 o. lewe przełożyć na drut zapasowy i zostawić z tyłu roboty, 3 o. prawe przerabiać na lewo, oczka z drutu zapasowego przerabiać na lewo, 10 o. lewych* - powtórzyć do końca rzędu.
W rzędzie 12 - *3o. prawe, 6 o. lewych, 3 o. prawe, 10 o. lewych* - powtarzać do końca rzędu. Przerobić w ten sposób kolejne 10 rzędów.
W  rzędzie 21 - podczas przekładania oczek, wykonać jednocześnie ich gubienie - początek formowania główki. Zrobić to następująco: *przełożyć 3 o. prawe na drut zapasowy i zostawić z przodu roboty, 1o. lewe przerobić na lewo, 2 o. lewe przerobić razem na lewo, oczka z drutu zapasowego przerabiać na lewo, 3 o. lewe przełożyć na drut zapasowy i zostawić z tyłu roboty, 3 o. prawe przerabiać na lewo, 2o. lewe z drutu zapasowego przerobić razem na lewo, 1 o. lewe przerobić na lewo, 4o. lewe, 2 o. lewe razem na lewo, 4 o. lewe* powtórzyć do końca rzędu. Zgubionych zostało 12 oczek. 
Kolejne rzędy przerabiać samymi oczkami lewymi jednocześnie gubiąc oczka w taki oto sposób:
Rząd 22 - *2 o. lewe razem na lewo, 6 o. lewych, 2 o. lewe razem na lewo, 3 o. lewe, 2 o. lewe razem na lewo, 3 o. lewe* - zgubionych zostało 12 oczek.
Rząd 23 - *2 o. lewe razem na lewo, 4 o. lewe, 2 o. lewe razem na lewo, 3 o. lewe, 2 o. lewe razem na lewo, 3 o. lewe* - zgubionych zostało 12 oczek.
Rząd 24 - *2 o. lewe razem na lewo, 3 o. lewe, 2 o. lewe razem na lewo, 2 o. lewe, 2 o. lewe razem na lewo, 2 o. lewe* - zgubionych zostało 12 oczek.
Rząd 25 - *2 o. lewe razem na lewo, 2 o. lewe, 2 o. lewe razem na lewo, 1 o. lewe, 2 o. lewe razem na lewo, 1 o. lewe* - zgubionych zostało 12 oczek.
Rząd 26 - *2 o. lewe razem na lewo, 2 o. lewe, * - zgubionych zostało 7 oczek.
Rząd 27 - *2 o. lewe razem na lewo, 2 o. lewe, * - zgubionych zostało 7 oczek.
Na drutach pozostało 14 oczek, które zakończyć lub przeciągnąć przez nie włóczkę i zaszyć środek , a koniec nitki wciągnąć w dzianinę, aby nie wystawał.
Czapka może być noszona na jedną lub drugą stronę - jeśli bez ozdoby. Ozdobą może być  pompon kulkowy lub pędzelkowy.

Jeżeli wykonamy ściągacz na 25-27 cm, wówczas można zrobić podwójne wywinięcie

Uwaga!

Gdy skorzystasz z powyższej instrukcji, podaj mój blog (link do notki), jako źródło inspiracji i pomocy do wykonania Twojej robótki.

Początek przygody z drutami, z dzianiną

Jesień i zima, to dobry czas na dzianinę.
Zaczynam zapisywać kolejne etapy tworzenia dzianin podstawowych i wzorzystych. Jeśli ktoś przy tej okazji skorzysta i nauczy się samodzielnie wykonywać wyroby dziewiarskie, będzie mi bardzo miło. Jedna prośba w tym względzie - proszę o informacje o postępach nauki, bądź o wykonanych przez siebie wyrobach.

Dzianina - podstawy
Jak sobie poradzić z początkiem dziania?
Najpierw nabieramy oczka na druty - to czynność zasadnicza, podstawo­wa i dokonywana na wiele różnych sposobów. Przy wykonywaniu splotów prostych, sposób nabierania oczek nie ma istot­nego znaczenia. W splotach bardziej skomplikowanych, jest to bardzo istotne, ponieważ niewłaściwe nabranie oczek, uniemożliwia odtworzenie próbki splotu, a czasem powoduje zmianę wzoru splotu.

Zaczynamy więc:
Zakładamy nitkę na palce lewej ręki

Wykonujemy pierwszą pętlę

Nabieramy na druty dalsze oczka

Pierwsze oczka nabiera się zwykle na dwa druty złożone razem. Po wyjęciu z szeregu oczek jednego drutu, otrzymuje się te pierwsze oczka luźne i przy­gotowane do dalszego przerabiania.

Przerabiamy pierwsze oczka:
Zwróćcie uwagę na sposób ułożenia oczka prawego na lewym drucie drucie oraz sposób załapywania nitki i jej przeciągania przez oczko.

Przerabianie oczka prawego „od tyłu” - zwracam uwagę na ułożenie oczka na drucie lewym.

Przerabianie oczka lewego „od tyłu” - odpowiednio do oczka prawego „od tyłu”

Przerabianie oczka prawego „od przodu” - zwracam uwagę na ułożenie oczka na drucie lewym.

Przerabianie oczka lewego „od przodu” - odpowiednio  do oczka prawego „od przodu”

Wybieramy jeden sposób i zachowujemy konsekwencję w dzianiu - nie mieszamy tych dwóch sposobów przerabiania oczek, ponieważ mogą nie dać oczekiwanego wyglądu wzoru.

Zanim zaczniemy robić dzianinę, przyjrzyjmy się oczkom  brzegowym.
Pierwszego oczka w rzędzie (oczko brzegowe), możemy nie przerabiać tylko przekładać,  to nam da  brzeg luźny.

Jeżeli ostatnie oczko w rzędzie (brzegowe) będziemy  przerabiać zawsze na prawo, a po odwróceniu roboty, jako pierwsze oczko również będziemy  przerabiać na prawo, uzyskamy brzeg ściślejszy.

W niektórych splotach oczko brzegowe bierze udział we wzorze, wtedy przerabiamy je w taki sposób, w jaki wskazuje opis i schemat.

Projektując wyrób, potrzebujemy obliczyć, ile oczek należy nabrać na druty, aby otrzymać żądaną szerokość dzianiny oraz ile rządków należy zrobić danym splotem w celu uzyskania odpowiedniej długości wyrobu.

Możemy zrobić to na dwa sposoby (zawsze z włóczki, z której będzie wyrób):

1) robimy próbkę wybranym splotem (10 oczek  / 10 rządków + oczka brzegowe), mierzymy ile cm zajęło 10 oczek i wykonujemy odpowiednie obliczenia;

2) wykonujemy dowolnej wielkości próbkę, mierzymy - ile rządków i ile oczek (kolumienek) przypada na 1 cm (gdy nitka jest cienka, a druty najniższego numeru) , po czym wykonujemy stosowne obliczenia. Dla grubej włóczki, przerabianej na grubych drutach, wygodniej zmierzyć z próbki, ile oczek i rządków wypadło na 5 lub 10 cm

W kolejnych opisach splotów - zachowam ciągłość numeracji, gdybym chciała kiedyś odnieść się do któregoś z nich.

Na początek dwa podstawowe sploty:

1. SPLOT  FRANCUSKI - dwulewy


Liczba oczek dowolna.
Rz. 1 - oczka prawe
Rz. 2 - oczka prawe.
Powtarzać.

2. SPLOT  DŻERSEJOWY - lewoprawy

  strona prawa          strona lewa

 
Liczba oczek dowolna
Rz. 1 - oczka prawe
Rz. 2 - oczka lewe.
Powtarzać kolejno te 2 rzędy.

Zaległe robótki... po latach

Gdy któregoś dnia (po latach), zajrzałam do mojego koszyka ze swetrami "w toku" okazało się, że są 3, a nie jak myślałam – 2. Zabrałam się ostro do pracy – oczywiście wzięłam na pierwszy rzut ten, w którym było najmniej do zrobienia – zszycie elementów i oto efekt.

Następne czekają w kolejności.
Temu brakuje rękawów, więc najbliższe wieczory mam zajęte.

Zaś drugi ma przód i rękawy, a do zrobienia pozostał tył.

W obydwu swetrach wykorzystałam włóczki z pozostałości po robieniu innych sweterków. No może niewiele dokupiłam.
Po skończeniu i zszyciu, swetry wyglądają tak:

Oczka lewe, oczka prawe i... dzianina

Dziewiarstwo ręczne nigdy nie zostanie wyparte przez maszynowe, pozbawione serca i duszy.
Wszystkie swetry, kamizelki, sukienki, spódnice, czapki, szaliki, rękawiczki i skarpety wykonane własnoręcznie są po stokroć cieplejsze niż maszynowe, bo robiąc je wkładamy w nie dużą dawkę własnego ciepła.

Tu będę dzielić się tym, co kocham najbardziej, a są to robótki dziewiarskie.
Znajdą tu swoje miejsce opisy wykonania prostych splotów, od których zwykle zaczyna się przygoda z dzianiną. Później, w miarę nabywania umiejętności, każdy sięga po coraz to trudniejsze wzornictwo.
Teraz już nie robię na drutach tyle co jeszcze kilka lat wstecz, ale chętnie podzielę się swoimi doświadczeniami z tymi, którzy chcą połączyć przyjemne z pożytecznym.