Moje robótki - dzianina, serwetki wykonane na drutach, frywolitkowe ozdoby i zakładki, makrama
środa, 10 sierpnia 2011
Otulacze dwa - abrazo nr 2 i nr 3
Ale się działo!
Działo się - szal Abrazo nr 2 trochę zmieniony, bo przecież ja muszę swoje trzy grosze...
Szal skończony, napięty (na suszarce) na moim (jeszcze bez płytek) nowym balkonie, gdy zadzwonił dzwonek domofonowy.
Koleżanka wstąpiła...
Po drodze jej było, więc sprawdziła (komórki zapomniała), czy jestem w domu :)
Byłam i coś tam robiłam, pewnie wyszywałam, jak to za dnia robię.
Nie zdążyłam zasłonić wiszącego Abrazo - trudno.
Koleżanka bystrym okiem zauważyła coś ciekawego i spytała, co to jest, a ja zaskoczona pytaniem (jakoś nie potrafię kłamać rrrr) odpowiedziałam, że to coś dla Niej..., ale musi poczekać do jutra, by wyschło.
Chciałam ładnie zapakować...
Dlaczego nie byłam zdziwiona, gdy na koniec wizyty, koleżanka stwierdziła: "nie musisz pakować, wezmę jak jest i dosuszę w domu, bo jutro wyjeżdżam i wezmę ze sobą..."
Nie bardzo chciałam się zgodzić, ale argument o wyjeździe przekonał mnie.
Pstryknęłam tylko szybką fotkę...
Jeszcze tego samego dnia wieczorem zabrałam się za trzeci szal, tym razem w mojej wersji.
Skończyłam dwa dni później i razem z pierwszym poddałam obróbce prania i stabilizowania żelazkiem, bo z anilaną inaczej się nie da.
Oto efekt obu wersji - oryginalnej (popielaty, zrobiony wcześniej) i osobistej kombinacji (czerwony).
Wersję czerwoną zaczynałam bardzo luźnym nabieraniem oczek - gdzieś w necie jest instrukcja takiego sposobu nabierania.
Mini uwaga - jeśli opanuje się sposób wykonania wersji oryginalnej, to kombinacje nie są już ani straszne, ani trudne :)))
poniedziałek, 25 lipca 2011
Abrazo/otulacz z drutów zdjęty
Całkiem fajnie robi się ten szal :)))
Pogoda szarobura sprzyja drutowym robótkom i tak oczko za oczkiem - szybko mi to poszło :)
Jeden szal skończony i już drugi rozpoczęty.
Na fotce, Abrazo jest w stanie luźnym, znaczy przed napinaniem, którym zajmę się po skończeniu drugiej sztuki.
Pierwszy szal zrobiłam dokładnie według wskazówek, ale robiłam na drutach cieńszych niż powinnam, przez co oczka są mniejsze, ściślejsze, a dzianina jest mniej "dziurawa" i cały szal jest ciut mniejszy od projektowanego.
Uformowany szal pokażę po skończeniu i uformowaniu drugiego.
W drugim szalu dodam coś od siebie, ale teraz o tym sza...
No i już mam pomysł na trzeci... - własnej wersji :))))
Pogoda szarobura sprzyja drutowym robótkom i tak oczko za oczkiem - szybko mi to poszło :)
Jeden szal skończony i już drugi rozpoczęty.
Na fotce, Abrazo jest w stanie luźnym, znaczy przed napinaniem, którym zajmę się po skończeniu drugiej sztuki.
Pierwszy szal zrobiłam dokładnie według wskazówek, ale robiłam na drutach cieńszych niż powinnam, przez co oczka są mniejsze, ściślejsze, a dzianina jest mniej "dziurawa" i cały szal jest ciut mniejszy od projektowanego.
Uformowany szal pokażę po skończeniu i uformowaniu drugiego.
W drugim szalu dodam coś od siebie, ale teraz o tym sza...
No i już mam pomysł na trzeci... - własnej wersji :))))
piątek, 22 lipca 2011
Otulacz, abrazo doczekało się
Ponad rok temu, u Maknety, podziwiałam szal Abrazo (opis do kupienia TUTAJ) i
już wtedy wiedziałam, że zrobię go, tylko nie wiedziałam kiedy to nastąpi.
Ten czas właśnie nadszedł.
Kompleciki (dwa) dla maluszka skończone, w tym jeden już zszyty, a drugi doczeka się zszycia lada dzień.
Dni są szare, ponure, więc kilka jasnych chwil łapię dla haftowania delfinków, a resztę czasu mogę poświęcić wyłącznie... drutom.
Późnym popołudniem i wieczorem, przy sztucznym świetle musiałabym siedzieć z założonymi rękoma, czego absolutnie nie potrafię, więc druty mają wzięcie :)))
Wyszukałam w zapasach włóczkę, której powinno mi wystarczyć i zaczęłam robić Abrazo korzystając z pomocy i wskazówek Maknety - jeszcze raz dziękuję.
Dzisiaj szala jest tyle, ile widać na fotce.
Oczek jest dużo, a żyłki z drutami mało, więc panuje niesamowita ciasnota, ale gdy już skończę i rozprostuję to coś, to... wtedy sama zobaczę, co narobiłam :)))
Ten czas właśnie nadszedł.
Kompleciki (dwa) dla maluszka skończone, w tym jeden już zszyty, a drugi doczeka się zszycia lada dzień.
Dni są szare, ponure, więc kilka jasnych chwil łapię dla haftowania delfinków, a resztę czasu mogę poświęcić wyłącznie... drutom.
Późnym popołudniem i wieczorem, przy sztucznym świetle musiałabym siedzieć z założonymi rękoma, czego absolutnie nie potrafię, więc druty mają wzięcie :)))
Wyszukałam w zapasach włóczkę, której powinno mi wystarczyć i zaczęłam robić Abrazo korzystając z pomocy i wskazówek Maknety - jeszcze raz dziękuję.
Dzisiaj szala jest tyle, ile widać na fotce.
Oczek jest dużo, a żyłki z drutami mało, więc panuje niesamowita ciasnota, ale gdy już skończę i rozprostuję to coś, to... wtedy sama zobaczę, co narobiłam :)))
czwartek, 21 lipca 2011
Co mam z tego zrobić?
Zobaczyłam u Wiki
zajączka zrobionego przy pomocy drutów - jest tam instrukcja wykonania.
Narobiłam trochę kwadracików z myślą zrobienia zajączków, ale sprawy potoczyły się inaczej i zajączki nie powstały.
Zastanawiam się, co z tym zrobić?
Czy dorobić inne kwadraciki i połączyć je w coś większego, czy niech poczekają na chęci i odpowiedni czas, by jednak stać się gromadką zajączków.
Wrzucam tylko fotkę, by nie zapomnieć, że mam coś do skończenia.
Tych cosiów do skończenia jest więcej i gdyby przejrzeć moje oba blogi, na pewno znalazłoby się ich przynajmniej kilka - palców obu rąk by wystarczyło.
Wychodzę z założenia, że wszystko ma swój czas i musi nabrać mocy.
Przydałoby się jednak sporządzenie jakiejś listy rzeczy, które czekają na sfinalizowanie, ale kto to zrobi?
Jak to zrobić, żeby się chciało?
Pewnie wszystko, co wymaga ciągu dalszego, położę w zasięgu wzroku - w pobliżu komputera, by znów nie zostało zapomniane.
Narobiłam trochę kwadracików z myślą zrobienia zajączków, ale sprawy potoczyły się inaczej i zajączki nie powstały.
Zastanawiam się, co z tym zrobić?
Czy dorobić inne kwadraciki i połączyć je w coś większego, czy niech poczekają na chęci i odpowiedni czas, by jednak stać się gromadką zajączków.
Wrzucam tylko fotkę, by nie zapomnieć, że mam coś do skończenia.
Tych cosiów do skończenia jest więcej i gdyby przejrzeć moje oba blogi, na pewno znalazłoby się ich przynajmniej kilka - palców obu rąk by wystarczyło.
Wychodzę z założenia, że wszystko ma swój czas i musi nabrać mocy.
Przydałoby się jednak sporządzenie jakiejś listy rzeczy, które czekają na sfinalizowanie, ale kto to zrobi?
Jak to zrobić, żeby się chciało?
Pewnie wszystko, co wymaga ciągu dalszego, położę w zasięgu wzroku - w pobliżu komputera, by znów nie zostało zapomniane.
środa, 20 lipca 2011
Subskrybuj:
Posty (Atom)







